Uz prekomjernu tjelesnu masu dolazi i prekomjeran udio masnog tkiva. Masno tkivo dijelimo na subkutano masno tkivo (potkožno ili površinsko) i visceralno masno tkivo (abdominalno ili unutarnje). Visceralno masno tkivo nalazi se u unutrašnjem dijelu tijelu – oko naših vitalnih organa poput jetre….

Upravo ta abdominalna debljina je ono što nas najviše brine budući da je povećani udio masnog tkiva u predjelu trbuha u direktnoj vezi s našim zdravstvenim stanjem.

Masne stanice kod osoba s prekomjernom tjelesnom masom su veće i ima ih više nego kod osoba koje održavaju urednu tjelesnu masu. Visceralno masno tkivo stvara više proupalnih citokina i u većoj mjeri je infiltrirano upalnim stanicama koje nazivamo makrofagi. Kao rezultat pohranjivanja sve više masnoća u masno tkivo, masne stanice otpuštaju faktore koji uzrokuju upalu u tijelu i podvrgnute su apoptozi odnosno razaranju masnih stanica. To uzrokuje aktivaciju makrofaga gdje one oslobađaju TNF alfa – tumor nekrotizirajućeg faktora alfa. TNF-alfa je tzv. citokin  i uz ostala djelovanja potiče razvoj upale. To stanje upale uzrokuje da tkiva postanu rezistentna na inzulin i to je prvi korak prema dijabetesu. Visceralne masne stanice osjetljivije su na otpuštanje masnoća zbog izostanka hormona koji inhibira taj proces, a posredovan je inzulinom te se stoga pojačano luče masne kiseline u krvotok. Upravo te slobodne masne kiseline dolaze do jetre gdje stimuliraju proces pojačanog stvaranja glukoze u jetri. Osim toga, u jetri se slobodne masne kiseline pretvaraju u trigliceride koji su čimbenik razvoja kardiovaskularnog rizika.

Iz tog razloga, povećan obujam struka kod žena iznad 88 cm i kod muškaraca iznad 102 cm povezan je s više od 50ak zdravstvenih komplikacija od kojih su i rizik od inzulinske rezistencije odnosno dijabetesa, dislipidemije, hipertenzije, udara i slično.

Gubitkom od 5 do 10% od početne kilaže uvelike smanjujete rizike od navedenih komplikacija.